Castellano Galego
Castellano Galego
Carta aberta a Santiago Domínguez (tenente-alcalde).
Santi tí podes seguir dicindo co pacto de goberno con Abel funciona perfectamente, será para o BNG que engorda á sombra do vendedor de soños que temos coma alcalde.
Onde NON van ben as cousas é na percepción ca Cidadanía ten do Bipartito.
Por aquí abaixo vese moi claramente que facedes e desfacedes coma vos peta e coma vos convén a vós. É lóxico cando se persegue a CONTINUIDADE NO PODER...
Mais eu pensaba –parvo de mín- ca Política era unha actividade encamiñada a mellorar a vida da comunidade cidadá e non para afincarse nos sillóns e nas prebendas que dá o poder. ¿Seica estades engordando coma leitóns grazas ó silencio da cidadanía...?
¿Sabe alguén o que pode chegar a significar en Vigo talar catrocentas árbores? ¿As obras de Humanización son tan importantes que se levarán por diante a sombra e a paisaxe de milleiros de cidadáns que aínda podemos pasearmos por Coia vendo algún verde que non sexa o do tellado do Centro Comercial A Laxe?
¿Qué vos fixeron as árbores do Castro para que teimedes contra elas a cada paso que dades enchendo de obras o que sempre foi o pulmón verde desta maltratada Cidade?
Se falamos de desenvolvemento sostible teño na cabeza a promesa que tanto Abel coma tí mesmo fixéchedes, fai anos, garantizando un carril bici para Vigo e non vexo nin unha triste bicicleta nas nosas rúas, imposibles de transitar polas intervencións humanizadoras que esqueceron un parking para bicis nas faraónicas beirarúas.
Siquera un mísero carril bici dende Guixar ata o Berbés, disque xa aprobado no plan de usos do Porto -mentira outra vez- nin se ve que teñades pensado facer nada de nada nos novos Proxectos Megalómanos de Beiramar...
Mentres falades de Jean Nouvel esquecédesvos de facer as cousas máis sinxelas e simples que calquera neno faría se o deixárades siquera ser alcalde por un día...!
Santiago, vai chegando o tempo de dar trigo... despois da colleita chega o tempo da poda... e xúrovos -Cónsules da Cidade Olívica- ca nosa cidadanía nin é parva nin se lle engana con catro discursos baleiros de todo contido...!
Aínda estades a tempo de dar un paso adiante e facer algo por Vigo.
Non pedimos milagres, queremos unha cidade mellor da que tiñamos... e se pode ser unha cidade na que as árbores non teñan culpa de nada, na que as bicicletas sexan para o verán e -se sodes intelixentes- tamén para o inverno dun futuro espléndido...
Este domingo sairemos unha vez máis a lembrarvos o voso compromiso coa mobilidade sustentable, non o facemos en contra de ninguén, non o facemos porque esteamos de acordo coa vosa xestión -non queremos máis titulares- queremos convivir nesta Cidade.
¿Seica foi Caín quén matou a Abel? Non te pedimos tanto, pedimos RESULTADOS !!!
As Letras da Liberdade.
Vexo con preocupación aos analistas políticos facendo cábalas sobre futuros incertos, e quixera ter algunha certeza sobre o futuro da nosa terra e da nosa lingua e da nosa cultura... que algúns quixeran matar de morte ben matada.
Sempre tiven a idea de que para facer ben as cousas comprían medios materiais e despois homes e mulleres dispostas á tarefa.... e se acaso, que outros viñeran atrás no tempo que seguiran o camiño que aqueles iniciaron sen saber a onde chegarían...
Seica é tempo de poñer os medios materiais alí onde máis se precisan, se queremos un ensino en galego compre incentivar a competencia lingüística de calidade entre o profesorado que voluntariamente desexe impartir aulas en galego normativo: esto non é ningún capricho, pois nos últimos tempos estamos a asistir a un sinnúmero de normas ortográficas e fonéticas que só capa de defensas políticas da lingua o único que fan é confundir aínda máis ós futuros usuarios da mesma.
Nación, nazón, naçom, nação ... de cantos Breogáns?
Cando os homes e mulleres do ensino superen os actuais parámetros normativos deste galego do século vinteún... poderán impartir aulas nel, e facelo coa calidade requerida e seren por elo xustamente remunerados co Complemento Lingüístico Galego (60 €uros brutos ó mes sería o mínimo amor pola lingua que poderíamos mostrar); pois parece claro que unha lingua NON se fala por Decreto.
E sobre todo parece necesario zanxar a triste polémica que fai da lingua galega motivo de enfrontamento político sen ser causa que separe a ninguén na nosa sociedade.
A liberdade de elección por parte dos mestres permitirá unha cordialidade lingüística na sustitución xeracional da diglosia polo bilingüismo competencial. Entendemos que calquera falante de calquera lingua o será cando sexa quen de empregala con garantías de se expresar coa debida soltura e dignidade coma para sentirse instalado en galego.
Este é un concepto que deberamos valorar debidamente na cuestión lingüística: 'instalarmonos en galego’ non é só falar galego ou falar en algo semellante ó galego,
é algo máis, é sentir e pensar o galego coma o noso elemento vital de desenvolvemento afectivo e de coñecemento intelectual.
Tal instalación só é posible dende a total liberdade do suxeito, cuxa vontade fará posible levar a lingua galega ás mellores cotas de desenvolvemento soñadas por filólogos agoreiros dunha morte da lingua que xamais tivo os coidados que precisaba para se espallar con garantías de cualidade entre os neofalantes e as xeracións de reposición que terán nas súas máns unha ferramenta de futuro máis aló dunha bandeira independentista.
Só desvinculando a lingua galega da política (como actividade partidaria é sempre sectaria en certa medida e polo tanto excluínte) teremos un futuro cheo de esperanza para o galego e a súa cultura.
Calquera estratexia de enfrontamento lingüístico está condeada ó fracaso, aínda que lamentablemente terá réditos electorais a curto e medio prazo e, polo tanto, serán alentadas polos partidarios dun e doutro signo político coma elementos de confrontación social que non resolverán xamais o futuro lingüístico e cultural común desta Nación.
Sexa este 17 de maio o día dunha nova instalación lingüística que aproveite o sentido común e as novas tecnoloxías para remortar tan alto coma algúns nunca soñaron...
Esquecendo as miopes políticas lingüísticas seremos quen de chegar a formular unha lingua confesional, e é ben sabido que no eido das conciencias non hai lexislación que valga, nin maiorías nin minorías parlamentares que impoñan nada a ninguén...
O final a Nación estará nas mans e nos corazóns das xentes do común que é o único lugar nobre onde aniñan os paxaros do futuro... O resto sonche Cónclaves!
Saúde e Liberdade para o meu pobo...!
Cuando la especulación salvaje campa por sus fueros afeando la Ciudad, la OCUPACIÓN SOCIAL es un Derecho de la Ciudadanía.
Después de tapiar este Chalet en el número 1 de la calle Pizarro, en Plaza España, en el corazón de Vigo vemos con tristeza como bajo el porche se acogen tras unas mantas y cuatro trapos, como pueden, seres humanos sin recursos.
Quién se apunta a RECONQUISTAR LA CIUDAD PARA LOS CIUDADANOS, con el mismo dinero que se han gastado sus propietarios (?) en tapiar las puertas y ventanas, podrían haber REHABILITADO la vivienda para disfrute del vecindario: un jardín espléndido con árboles de sombra y rosales, una huerta para entretenimiento de jubilados y niños que podrían tener aquí su taller de ecología urbana, una vivienda fantástica para quienes no tienen un techo o son transeuntes sin recursos en la Ciudad que podrían pagar su estancia con pequeños trabajos de mantenimiento y embellecimiento de inmueble, un local para jóvenes que podrían autogestionar aquí sus proyectos creativos, teatrales, musicales, plásticos... TODO UN LUJO ABANDONADO ! 
¿Es esta la Humanización de la que hablan algunos?
Cuando la ESPECULACIÓN es un ROBO,
la OKUPACIÓN SOCIAL es un Derecho !
DIFUNDE POR FAVOR. GRACIAS
Asociación Ecolóxico-Cultural SOS Courel
Santa Eufemia 32.
Folgoso do Courel.
27327- Lugo
NIF G27362474.
soscourel@mundo-r.com
Teléfono contacto
607 22 58 87
http://soscourelsos.blogspot.com/
======================
Recuperamos la memoria arqueológica a costa de los cedros del Castro.
El Teniente-Alcalde Santi Domínguez, explica la situación en su blog:
O proxecto de musealización do poboado castrexo do Castro podo garantir que se fará co máximo respecto ao lugar no que se inxire. O que temos que ter en conta é que o obxectivo é recuperar en poñer en valor unha parte importante do noso patromonio histórico, que durante moitos anos estivo totalmente esquecido. Un dos obxectivos da actuación será recuperar os restos e garantir a súa permanencia en bo estado.
Sin duda por sus obras los conocereis…
Para comparar basta la Villa Romana de Toralla… en una esquina de la Finca Mirambel, cuya vivienda permanece tapiada y rota, bien surtida de pintadas y escombros, en la que se hacen botellones y hogueras, con una nave anexa para guardar piraguas y en donde sus árboles centenarios no merecen el más mínimo cuidado ni atención… surge como por ensalmo la esquizofrénica actuación de un gobierno bipartito empeñado en exhibirse a trozos; al menos la Villa Romana cuenta con un vigilante por horas (cierra para comer)…
Antes de talar un árbol deberíamos plantar dos nuevos (y cuidarlos para que sobrevivan al deterioro de vándalos, enfermedades y vendavales…) y sólo así se justificaría unha actuación que además de talar los cedros prevé eliminar los plátanos del paseo, supongo que para facilitar el acceso a los coches en el recuperado yacimiento arqueológico.
Continúa explicando Santi Domínguez: Eu defendo que hai que coidar ao máximo as especies arboreas do Castro, que é un dos pulmóns desta cidade, pero penso que neste caso é prioritario que podamos evitar o deterioro dunha parte tan fundamental da nosa historia como é ese poboado. En canto ao estado do antigo restaurante estou dacordo. O BNG aposta por demolelo e permitir así que a cidade recupere as murallas que se agochan detrás. Esa é a nosa posición ao respecto.
Sin duda es ‘prioritario y fundamental’ para Vigo desenterrar poblados celtíberos, ponerle una valla alrededor para marcar la actuación nacionalista, al mismo tiempo que facilitamos el botellón en la zona y conseguimos que no quede una sola bombilla en las farolas… mientras lo que antes fuera parque infantil ahora está convertido en aparcamiento sobre tierra al lado de los viveros municipales.
Sufrimos hace años el diseño de urbanistas aficionados que no dudan en eliminar cuantos usos y servicios proporcionan placer a la ciudadanía, imponiendo una estética pretendidamente cultural sin sentido ni futuro alguno.
Viejas piedras y murallas no reconciliarán a los vigueses con el Castro… además puestos a demoler mejor comenzar por el anexo a la cafetería que adosada a la misma muralla lleva años exhibiendo su ladrillo-vista ilegal en la misma entrada del recinto amurallado –su parte más noble- que visitan miles de turistas cada año.
Sin embargo sesudos y costosos estudios sobre la regeneración del Castro han concluido, al parecer, que es mejor talar los cedros y demoler la mejor terraza sobre la Ría de Vigo que teníamos en la ciudad…
Desnocozco si el nuevo teleférico permitirá subir desde el Berbés al Castro… (seguramente no tendremos tanta fortuna) pero si el azar permitiera algo bien hecho alguna vez en esta ciudad ¿no creen que el viejo restaurante sería un lugar espléndido –convenientemente remodelado- para dar cuartelillo a ciudadanos y visitantes?
Mejor demoler y talar: más sencillo es disolver los problemas en lugar de resolverlos.
Si algún día suben al Castro y creen que es un lugar privilegiado, piensen que en breve dejará de serlo gracias a las geniales ideas de nuestros munícipes y al alegre despilfarro del presupuesto en un urbanismo sin contenido ni vida, que va deteriorando sin pausa los espacios para el paseo relajado y el disfrute de la naturaleza… mientras ganan terreno los coches, el hormigón y el asfalto…
Es posible que debamos sufrir el hip-hop-galego de los locales de ensayo para jóvenes mientras subvencionamos sus grafitis hasta la eternidad…?
Por favor, que no nos toquen más los cedros…!!!
GOBERNE QUEN GOBERNE, GALIZA NON SE VENDE !!!
Que non nos toquen máis 'Os Cedros' !!!
Vai chegando a hora de PLANTAR CARA a esta Democracia de Papel...
De pedir contas e recuperar para a Cidadanía os poderes lexislativos usurpados...
DEZ DÍAS de DESCONEXIÓN MEDIÁTICA!!!
Deixar as URNAS BALEIRAS e agardar co vento nos leve ó Infinito...?
Non queremos Colaborar nesta Desfeita !
Outra Galicia é Posible...
RESISTENCIA !!!
